Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

Η Κοίλη Γη υπάρχει σύμφωνα με τους Ινδιάνους Macuxi του Αμαζονίου



Οι Ινδιάνοι Macuxi γνώριζαν για την ύπαρξη της Κοίλης Γης σχεδόν εκατό χρόνια πριν. Όμως λένε την αλήθεια οι θρύλοι ή είναι μια ακόμη απίστευτη ιστορία της λαϊκής παράδοσης;


Τι θα συμβεί αν το κλασικό «Ταξίδι στο Κέντρο της Γης» του Ιουλίου Βερν, είναι πράγματι αλήθεια; Και κάπου εκεί κάτω, ένας ολόκληρος κόσμος περιμένει να εξερευνηθεί, ένα μέρος όπου κατά κάποιο τρόπο, τα έμβια όντα κατοικούν στα βάθη του πλανήτη μας και μια σειρά που αρχαίους πολιτισμούς και κουλτούρες ήξεραν ότι υπήρχε ή υπάρχει ακόμα και σήμερα! Τι θα συμβεί αν, στην πραγματικότητα είναι αλήθεια;

Οι Ινδιάνοι Macuxi είναι ιθαγενείς που ζουν στον Αμαζόνιο, σε χώρες όπως η Βραζιλία, η Γουιάνα και η Βενεζουέλα. Σύμφωνα με τους μύθους τους, είναι οι απόγονοι των παιδιών του Ήλιου, που είναι ο δημιουργός της Φωτιάς και της νόσου και ο προστάτης του «εσωτερικού της Γης.»




Ένα διάγραμμα του κέντρου της Γης ως μια γιγαντιαία μπάλα φωτιάς από το βιβλίο του 1678, «Υπόγειος Κόσμος»


Από στόμα σε στόμα οι θρύλοι τους μιλούν για την είσοδο τους στη Γη. Μέχρι το έτος 1907, οι Macuxies είχαν μπει σε κάποιο μέρος του σπηλαίου, και ταξίδευσαν 13-15 ημέρες μέχρι να φτάσουν στο εσωτερικό. Είναι εκεί, στην άλλη άκρη του κόσμου, στο εσωτερικό της Γης είναι όπου ζουν οι γίγαντες, πλάσματα που έχουν ύψος 3-4 μέτρα περίπου.

Σύμφωνα με τους Macuxies τους δόθηκε η αποστολή να φρουρούν και να κρατούν τους ξένους μακρυά από την είσοδο της «κούφιας Γης». Οι Θρύλοι από αυτούς τους ανθρώπους ισχυρίζονται ότι όσοι εισήλθαν στο μυστηριώδες σπήλαιο, σε περιήγηση που κράτησε τρεις ημέρες, συνάντησαν γιγαντιαίες σκάλες. Μετά την τρίτη ημέρα, που άφησαν πίσω τους, τους δαυλούς τους, συνέχισαν το ταξίδι τους, σε μέρη που φωτίζονταν από φώτα που υπήρχαν ήδη στις σπηλιές: τεράστια φανάρια, στο μέγεθος ενός καρπουζιού που έλαμπαν φωτεινά σαν τον ήλιο.




Υπάρχει ένας εσωτερικός κόσμος στον «κόσμο» μας;

Μετά από 4-5 ημέρες ταξιδιού, μέσα στη σπηλιά, είχαν απώλεια βάρους και η σωματική τους μάζα, τους επέτρεπε να κινούνται πολύ πιο γρήγορα. Οι θρύλοι των ανθρώπων Macuxi δηλώνουν ότι στις 5 ημέρες μέσα στα σπήλαια, πέρασαν από τεράστιες κοιλότητες των οποίων τα ανώτατα όρια δεν μπορούσαν να τα αντικρίσουν, και σε έναν από τους θαλάμους του σπηλαίου, υπήρχαν τέσσερα αντικείμενα «σαν τον ήλιο» που ήταν αδύνατο να κοιτάζουν, κάτι που έμεινε ακατανόητο στους ανθρώπους Macuxi.

Μέσα στη Γη, υπάρχουν περιοχές όπου αναπτύσσονται καρποφόρα δέντρα. Λένε ότι τα φρούτα όπως cajúes, βελανιδιές, μάνγκο, μπανάνες και μερικά μικρότερα φυτά, τα συνάντησαν μετά από 6-7 μέρες ταξίδι, αντικρίζοντας μεγαλύτερες περιοχές με βλάστηση. Αλλά δεν είναι όλες οι περιοχές πράσινες και ανεπτυγμένες. Κάποια μέρη είναι εξαιρετικά επικίνδυνα και θα πρέπει να αποφεύγονται, όπως και εκείνα με την πέτρα που βράζει και τους κολπίσκους των «azoge».




Είναι δυνατόν να υπάρχει η είσοδος για το εσωτερικό της Γης, ακριβώς όπως το λένε οι θρύλοι των Macuxi;


Οι προφορικές παραδόσεις των Macuxi συνεχίζουν να διηγούνται ότι μετά το πέρασμα αυτών των γιγάντιων θαλάμων —έχοντας περάσει το μισό της διαδρομής— πρέπει κανείς να προχωρεί προσεκτικά, δεδομένου ότι υπάρχει ένας μυστηριώδης «αέρας» που μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να «πετάξουν ή να επιπλέουν».

Συνεχίζοντας το ταξίδι τους, έφτασαν σε ένα μέρος στο εσωτερικό της Γης όπου ζούσαν οι γίγαντες . Εκεί, οι Macuxi εξερευνητές, έφαγαν το φαγητό των γιγάντων, όπως τα μήλα που έχουν το μέγεθος των ανθρώπινων κεφαλών, τα σταφύλια στο μέγεθος ανθρώπινης γροθιάς, αλλά και νόστιμα και γιγαντιαία ψάρια που αλιεύονται από τους γίγαντες και δόθηκαν στους Macuxi ως δώρα.

Αφού πήραν έως και τα τρόφιμα που τους πρόσφεραν οι γίγαντες, οι Macuxi εξερευνητές επέστρεψαν «σπίτι» στον εξωτερικό κόσμο, έχοντας την βοήθεια από τους γίγαντες του εσωτερικού κόσμου.

Οι Macuxi λέγεται ότι είναι οι «θεματοφύλακες» του εσωτερικού κόσμου και οι προστάτες της εισόδου για το εσωτερικό της Γης, και οι θρύλοι κάνουν λόγο για μια χώρα, στο εσωτερικό της γης, η οποία είναι γεμάτη με απίστευτες δυνάμεις και τα πλούτη.

Αυτός ο μύθος, βέβαια, που θεωρείται από πολλούς ως μόνο μύθος, είναι μια ακόμη ιστορία των αρχαίων. Αλλά για τους Macuxi, ο «θρύλος» τους, είναι τόσο πραγματικός όσο κι αυτός των Βρετανών εξερευνητών που πήγαν στον Αμαζόνιο, σε αναζήτηση χρυσού και διαμαντιών, ριψοκινδύνευσαν μέσα στις σπηλιές, και δεν επέστρεψαν ξανά. Γι’ αυτό οι Macuxi λένε ότι οι γίγαντες τους τιμώρησαν για τη μη εκπλήρωση των καθηκόντων τους και ο «μύθος» των γιγάντων άρχισε να ξεθωριάζει με τα χρόνια.

Τι πιστεύεις; Είναι πιθανό ότι αυτό είναι απλώς άλλος ένας μύθος; Ή είναι κάτι περισσότερο για τους μυστηριώδεις Macuxi και τους θρύλους τους;

Η Κοίλη Γη λέγεται ότι υπάρχει σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς και κουλτούρες σε όλο τον κόσμο. Η ύπαρξη των γιγαντιαίων όντων που κατοικούν στον πλανήτη μας είναι ένα άλλο γεγονός παρόν σε δεκάδες αρχαίους πολιτισμούς σε όλο τον κόσμο, ακόμη και παρόν σε θρησκευτικά κείμενα όπως η Βίβλος.

Είναι πιθανό οι θρύλοι των Macuxi να είναι πραγματικοί; Και ότι κάπου στον Αμαζόνιο, μια είσοδος προς το εσωτερικό της Γης να υπήρχε στο παρελθόν;





ΠΗΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...